Je hebt het jezelf voorgenomen. Deze keer anders. En een paar maanden later sta je op dezelfde plek, met hetzelfde gevoel, en denk je: waarom lukt dit nou niet.
Die vraag zit bijna altijd verkeerd om. Alsof er iets kapot is dat gemaakt moet worden. Wat er meestal aan de hand is: het patroon dééd ooit precies wat het moest doen.
Het werkte, en daarom bleef het
Wie vroeg leerde dat het rustig blijft in huis zolang hij zich aanpast, heeft iets geleerd wat werkte. Dat is geen zwakte, dat is opletten. Het probleem is niet dat je het ooit hebt aangeleerd. Het probleem is dat het meegereisd is naar een situatie waar het niet meer nodig is.
Zolang je het als een gebrek ziet, ga je ertegen vechten. En vechten tegen iets in jezelf gaat zelden goed. Zien waar het vandaan komt maakt het een stuk rustiger, en vanaf daar valt er pas iets te kiezen.
Waar we in een traject naar kijken
Niet naar wat er mis is, maar naar wanneer het patroon opkomt en wat het je toen opleverde. Vaak blijkt het in bepaalde situaties nog steeds handig, en in andere juist niet meer. Dat onderscheid maakt het hanteerbaar.
En dan kijken we naar wat je in plaats daarvan zou willen. Dat is meestal het moeilijkste deel, want daar heb je vaak nog nooit woorden voor gehad.