Veel mensen die bij mij komen kunnen prima nee zeggen. Op hun werk, tegen een leverancier, tegen iemand die ze nauwelijks kennen. Het wordt pas moeilijk bij de mensen die dichtbij staan. Precies daar waar het het meest nodig is.
Wat ik dan vaak hoor: ik wil haar niet teleurstellen. Of: hij heeft het al zo druk. De redenering klopt van binnen helemaal. En toch klopt er iets niet, want je zegt ja terwijl je nee bedoelt, en dat merkt de ander uiteindelijk ook.
Waar het misgaat
Een grens voelt als iets wat je de ander aandoet. Alsof je hem wegduwt. Maar een grens gaat niet over de ander, hij gaat over jou. Je zegt niet: jij bent te veel. Je zegt: dit is wat ik aankan.
Dat verschil klinkt klein en het verandert alles. Zolang nee zeggen voelt als afwijzen, blijf je het uitstellen tot je zo vol zit dat het er scherp uit komt. En dan bevestig je precies wat je vreesde: dat het de relatie schaadt.
Wat helpt
Begin niet bij het nee. Begin bij de vraag waar je ja op zou willen zeggen. Wie weet wat hij wil, hoeft veel minder te verdedigen. Het antwoord komt dan uit iets wat van jou is, en niet uit weerstand tegen de ander.
En houd er rekening mee dat het even schuurt. Mensen om je heen zijn gewend geraakt aan jouw ja. Dat je nu iets anders zegt, vraagt van hen ook aanpassing. Dat is niet hetzelfde als dat het fout gaat.